Het energiefeest 2010

 

 

En nu is het al weer geweest Het energiefeest 2010. Wij Susanne en Wolfgang en het hele team willen jullie, onze klanten en gasten bedanken voor jullie komst, voor jullie energie.

Het was overweldigend dit jaar, ook voor ons.

Het Steenhuis, dus huisnummer 104 A, Lemiers, en heel Lemiers stond dit weekeinde onder het teken van het energiefeest. De auto’s stonden langs de straat tot vlag voor de rotonde. De politie is vaker langs gereden om te kijken wat aan de hand was. Maar zij zijn niet binnen gekomen, het was helemaal goed. De buren hebben van de Didgeridoo concerten en de sessies met lachyoga genoten. Kinderen van de buren worden omhoog getild, dat zij konden zien wat bij ons in de tuin gaande was.

Het was super, het was druk, het was genieten, het was gezellig, het hele huis, de tuin en de oprit waren vol van liefdevolle, aardige gezellige mensenkinderen, onze klanten. We zijn dankbaar ervoor dat jullie onze klanten zijn, dank jullie wel voor jullie komst en energie.

 

We hebben intens van genoten.  

 

En weer zo als jullie het gewend zijn een leuk verhaal van een lieve klant:

 

Blauwe lucht, wolken, zon . . . .  Ik loop het Steenhuis binnen. Jacqueline neemt de mensen onder de arm en lacht, lacht, lacht . . . . Hier kun je niet onderuit. Hier ga je vanzelf van lachen.

Wat ga ik doen? Koffie, thee of water bij Diana en Leo drinken of meteen de kelder in naar de mooie Selenietlampen of Amethisten?

John, de Sjamaan, trekt me aan. Zijn trommel maakt iets in mij los terwijl ik naar de schilderijen van Miriam kijk. Het is al een wonderlijk gevoel terwijl ik er net ben.

Ik voel de energie, ik snuif de sfeer op en ga rustig naar de tuin met wat Ayurvedisch eten, wat bereid is door Lina. Ik geniet van mijn eerste indrukken.

Wolfgang, Klaus, André en Rob hebben anderen aangestoken om mee te doen in een kring van Digiridoovibraties. Ik sluit mijn ogen, voel de zon en laat de trillingen door mij heen gaan. Is dit echt? Voel ik dit echt of zit ik te veel in mijn hoofd . . . .

Amethistenbed! Daar kom ik nog eens extra tot rust. Ik ga naar de zolder en word ontvangen door Jan en Remco-Jan bij het bed. Ze proberen me te verleiden om tussen de Rozenkwarts te gaan zitten . . . Tja, het bed is niet vrij en wat extra liefdesgevoel in mij is niet verkeerd.

Mijn blik valt op Elfie. Wat een mooi mens! Bij haar wil ik nog op de tafel liggen! Laat ik me maar eerst op de lijst zetten voordat ik de energie van de Rozenkwarts op me in laat werken.

Er is hier zoveel. En die energie, die energie. . . Wat gebeurt hier boven op die zolder toch? Mensen lachen, mensen huilen, mensen worden stil . . . . De trillingen van de klankschalen van Klaus gaan door me heen terwijl de lieve blik van Ellen mij trekt terwijl zij liefdevol iemand masseert met haar hotstones.  Ik besluit me ook bij Charlotte aan te melden voor een Shiatsu-massage. Wat een energie, wat een energie! Ik word er helemaal stil van. Er komt vanalles los in mij los. Ik heb lucht nodig. Er komen tranen. Ik heb het even niet meer en snel naar buiten. Jean pikt mij op tussen de schilderende mensen dit worden begeleid door Miriam. Wat kunnen mensen toch mooi schilderen als ze vanuit hun intuïtie werken. Jean brengt me tot rust. Laat me inzien welke blokkade is losgekomen en hoe ik er mee om kan gaan.

Ik ga weer naar binnen. Zie een stralende Susanne.

Rode Jaspis, die wil ik nog hebben. Ik hoor op de achtergrond plots een dwarsfluit. Tineke, je maakt me blij met je klanken. Ik reken mijn steentje af bij Ilona en Maria en krijg er een liefdevolle lach bij. Zomaar, gratis en voor niets.

Wolfgang snelt voorbij . . . Hij moet weer iets in orde maken ergens. Rust . . . . .

Ik voel Pascalle. Ze is er bij. Ze kijkt toe en lacht en weet dat alles goed is wat hier gebeurd.

Volgend jaar kom ik weer naar het energiefeest in Het Steenhuis, een speciaal belevenis.